Cümle kapıların önünde kelimelerle beş taş oynuyorum. Karanlık sokaklardan biraz korkuyorum. Ama korkmuyorum da esasında. Pardon diyorum ayağıma bastığında dünya. Saçlarımın ucundan başlıyor artık kırılma. Kelimelerin tadına bakıyorum. Zehrinden korktuğum acı kelimeler yutuyorum yanlışlıkla.
